Oceń wpis  oddane głosy: 10 / 1

 

 

 

 

 

 „Przekonanie jest nie tylko myślą, którą umysł posiada, to myśl, która posiadła umysł.” – Robert Oxton Bolt (tłum. własne)

 

 

 

 

 

 Oceń wpis  oddane głosy: 12 / 2

„Celem życia jest celowe życie” – Robert Byrne ("The purpose of Life is a life of purpose")

 

Podczas sesji life coachingu, ale również w dalszych etapach executive coachingu przychodzi nam coachom pracować z klientami nad hierarchią wartości, kołem życia i ogólnie rzecz biorąc wypracowywaniem i skłanianiem osoby coachowanej do zagłębiania się w sprawy, które spowodują pewnego rodzaju nagromadzenie tematów, które są ważne i warto byłoby nad nimi popracować coachingowo. Często są to tematy, które przez długi czas były ukryte, tłumione, albo po prostu pozostawały poza granicami świadomości, a w procesie coachingu zostają ujawniane. Czasem sięgam też do pytań, które mają za zadanie ujawnienie i wydobycie na światło dzienne prawdziwego Celu Życiowego, który każdy z nas z całą pewnością posiada. Mam nadzieję, że zastanawialiście się kiedyś nad Celem Waszego Życia. Wg mnie można go w zasadzie uprościć dla wszystkich :) Mówiąc więc najprościej - wybierajmy takie "Cele Życia", które sprawiają nam przyjemność i czynią życie radosnym. Ustalanie naszego Celu Życia, to de facto ćwiczenie w którym musimy sobie odpowiedzieć na pytanie – co sprawia nam przyjemność? Wszyscy różnimy się od siebie w pewnych aspektach i tak samo różne dla nas będą rzeczy i czynności sprawiające nam radość, a zależą przede wszystkim po prostu od tego, kim jesteśmy.

Poniżej 15 i więcej :) pytań coachingowych, które wspierają w ustaleniu naszego Celu Życia – pisanego wielkimi literami. Zaliczam tą 15-tkę do 50 bezwzględnie koniecznych pytań, które powinniśmy zadać sobie przed śmiercią :)

1. Co dla mnie oznacza żyć pełnią życia?

2. Jakie wspomnienia sprawiają, że czuję radość ? Co takiego robiłem w przeszłości, co wypełniało mnie optymizmem, dobrymi emocjami, wzbudzało pozytywne reakcje?

3. O czym lubię rozmawiać ? Co uwalnia moją kreatywność ? Jakie główne cechy charakteru sprawiają, kiedy je wykorzystuję, że cieszę się z bycia samym sobą ? Jakiego typu osobą jestem w chwilach, które uważam za wyjątkowe ? Jakie są moje silne strony i jakie posiadam talenty?

4. Jakie są 3 najbardziej cenione i podziwiane przeze mnie cechy u innych ludzi?

5. Jakie epitafium, tylko jedno zdanie, chciałbym zobaczyć na moim nagrobku – takie, które oddawałoby istotę tego kim byłem w życiu?

6. Jakie były moje marzenia, kiedy byłem młodszy?

7. Jaki jest prawdziwy cel mojego życia ? Co chciałbym zobaczyć jako dokonane przeze mnie, kiedy będąc starszym człowiekiem, spojrzę wstecz ? Czego żałowałbym, że nie spróbowałem zrobić?

8. Co jest w tej chwili rzeczą, której najbardziej brakuje mi w życiu ? Jakie jest moje najskrytsze marzenie?

9. Jeśli miałbym wybrać jedno i tylko jedno doświadczenie, które sprawia, że życie ma sens… co to by było ? Jaki jest idealny scenariusz dla mnie, Kidy tego doświadczam ? (Opisz to dokładnie). Co czuję w chwili opisywania tego wydarzenia ? Jakie odczuwam emocje ?

10. Co zrobiłbym, gdyby nie było żadnych ograniczeń i zakazów ? Gdybym pozwolił sobie na bycie dzikim i niezależnym, jakie decyzje bym podjął ? Co zrobiłbym, gdybym kochał siebie bezwarunkowo?

11. Co oznacza dla mnie sukces? Jak wygląda mój wymarzony styl życia? Jak wygląda mój idealny dzień?

12. Co mnie naprawdę pasjonuje? Co mnie ekscytuje?

13. Co takiego kocham robić tak bardzo, że mógłbym to robić za darmo? Co robiłbym, gdybym miał wystarczająco pieniędzy, żeby nie musieć pracować?

14. Kiedy żyję pełnią życia ? (w jakich sytuacjach, w obecności jakich osób)

15. Co sprawiło, że moje największe osiągnięcie postrzegam jako moje największe osiągnięcie ? Z drugiej strony, co sprawiło, że moje najgorsze doświadczenie życia określam w taki właśnie sposób ?

 Oceń wpis  oddane głosy: 3 / 0

 Oceń wpis  oddane głosy: 15 / 5

 

Witam wszystkich gorąco po wakacyjnej przerwie! :) Mam nadzieje, że wypoczęliście i zregenerowaliście siły do dalszej pracy. Jako że podczas wakacji udało mi się poznać sporo osób z innych krajów i kultur, miałem okazję przemyśleć kwestie związane z coachingiem międzykulturowym. Jedno z pytań, jakie jest mi zadawane dość często jako międzynarodowemu coachowi brzmi – czy jest możliwe prowadzić coaching w więcej niż jednym języku? To większe wyzwanie niżby się mogło wydawać, niezależnie od poziomu płynności w języku innym niż nasz ojczysty. Coaching i terminologia rozwoju własnego zdarza się być wyspecjalizowana, posiada mocne naleciałości kultury anglosaskiej, a konkretniej Amerykańsko-Brytyjskiej. Jednakże, sprowadzanie tego problemu jedynie do kwestii językowych, było by zbyt proste. Lepszym pytaniem byłoby więc - w jaki sposób możemy zwiększyć nasze szanse na sukces w prowadzonym coachingu wielokulturowym, nawet jeżeli używamy języka który jest dla nas komfortowy? Poniżej przedstawiam pięć  głównych przemyśleń/rozwiązań, które wg mnie powinny pomóc w polepszeniu tego procesu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Oceń wpis  oddane głosy: 6 / 4

 Oceń wpis  oddane głosy: 10 / 4

W ostatni weekend miałem okazję pomyśleć trochę nad swoimi celami i kiedy to robiłem, przyszła mi do głowy taka myśl, że jedną z najważniejszych rzeczy, którą możemy my jako coachowie robić i pokazywać to naszym Klientom, to to, żeby żyć „lekko”.

Pisząc o „lekkim” życiu mam na myśli nie branie samych siebie zbyt poważnie, życie z elegancką prostotą, doświadczanie, dostrzeganie i uwalnianie otaczającego nas piękna, odpuszczanie zbędnego balastu i uwolnienie duchowości, która będzie nas w życiu wspierać i która jest natchnieniem wszystkiego wokoło.

Ostatnimi czasy mając okazję rozmawiać o coachingu, coraz częściej zahaczam o tematy duchowości, energii, prawa przyciągania, coachingu szamańskiego. To wszystko wymyka się jakiejkolwiek nauce, a jednak istnieje ponad wszelką wątpliwość i ma ogromny wpływ na nasze życia. Bez względu czy w to wierzymy, czy nie. Tylko że wiara, jak to mówią, czyni cuda.

Prowadziłem wiele rozmów z innymi coachami, którzy chcieli pogłębić swoją wiedzę w temacie coachingu duchowego. Postanowiłem więc tym razem podzielić się kilkoma przemyśleniami dotyczącymi właśnie tego rodzaju coachingu.

Coaching duchowy polega na podnoszeniu duchowej inteligencji zarówno u coacha, jak i u osoby coachowanej. Czym więc jest duchowa inteligencja ? Definicja, którą się posługuję brzmi następująco:

·         Samoświadomość – kim jestem, jakie są moje mocne i słabe strony? Co mnie nakręca, a co obniża moje zaangażowanie ?

·         Być wiedzionym przez wizję i wartości – ludzie inteligentni duchowo chcą służyć czemuś większemu, idei ważniejszej od nich samych.

·         Umiejętność stawania naprzeciw odmienności, przyjmowania jej i wykorzystania w mądry sposób. ”Znać swoje słabości, uczyć się na własnych błędach.”

·         Posiadanie podejścia holistycznego – dostrzeganie w jaki sposób rzeczy i sytuacje łączą się ze sobą.

·         Tolerancja, a wręczi czczenie odmienności. „Osoba, która jest taka sama jak ja nie ma mnie nic do nauczenia, z kolei osoba, która jest odmienna, jest moim nauczycielem.”

·         Niezależność – umiejętność stawania przeciwko tłumowi, kiedy idea tłumu kłóci się z naszymi wartościami.

·         Umiejętność i chęć ciągłego zadawania pytań – dociekanie jak małe dzieci sedna spraw poprzez odwagę zadawania pytania „dlaczego?”.

·         Współczucie i nie szkodzenie innym.

·         Umiejętność powstrzymywania się od pewnych zachowań i zachcianek.

·         Wolność w byciu spontaniczność i elastyczności działania – pasja do tego aby być, wiedzieć, bawić się, być wolnym – jakość życia chwilą, bycie zawsze „tu i teraz”.

Mam nadzieję, że powyższe stwierdzenia będą w stanie wytłumaczyć co rozumiem przez coaching duchowy. Zaczynam od siebie i pracuję nad tym z moimi klientami. Mam przekonanie, że jakikolwiek temat nie zostałby wybrany w coachingu, w rezultacie sprowadza się on do tych wyższych wartości, duchowości, równowagi życiowej itd. Niezależnie czy to life czy executive coaching…

Miłego i słonecznego weekendu dla wszystkich.

 Oceń wpis  oddane głosy: 9 / 3

Nasza rzeczywistość opiera się na naszych przekonaniach. A nasze przekonania muszą być solidne. Są jak stół. Mają nogi, które pozwalają im stać i trzymać się dzielnie, na których się opierają. Coachowie zagłębiają się w te przekonania i sprawdzają każdą z takich nóg po kolei, żeby sprawdzić ile prawdy jest w takim przekonaniu. Czasami okazuje się jednak, że te solidne wcześniej przekonania znikają jak przekłuta bańka mydlana, albo chmura dymu, którą rozwiał wiatr… Dam wam przykład.

Jak wielu z was ma dzieci w wieku poniżej 10 roku życia ? Ja sam mam dwójkę, Antosia 4 lata i 3 miesiące i Zosię, rok i 2 miesiące. Reszta z was, którzy nie mają dzieci – zapewne wiecie jak wyglądają dzieci ? :) Takie, niewielkie, wiecznie krzycce i błąkają się między nogami :) Pytanie więc następujące – kto, jak większość dzieci poniżej 10 roku życia wierzy, przychodzi i przynosi prezenty 6 grudnia ? Oczywiście Święty Mikołaj ! :) A dlaczego wierzą w to i są święcie przekonane, że tak właśnie jest ? ano pobawmy się w detektywa i popatrzmy na te 4 nogi od stołu Św. Mikołaja…

Po 1wsze – dwie najważniejsze w ich życiu osoby, osoby, które nigdy, przenigdy by ich nie okłamały powiedziały im, że Mikołaj przychodzi i przynosi prezenty… Dwie absolutnie najważniejsze osoby, które są zawsze przy nich, kiedy dzieje się coś złego lub fantastycznego, które się opiekują nimi i dbają o nie, kochają nad życie. Te osoby powiedziały im, że Mikołaj przyjdzie :) Musi więc być to prawda!

Po 2gie – wszyscy ich rwieśnicy w przedszkolach, szkołach, na podwórku, u znajomych mówia im to samo – Mikołaj przychodzi! Mikołaj Przychodzi! Ja dostanę piłkę! A ja klocki Lego z Ben Tena! Ja napisałem list i wysłałem go do Laponii! ...A ja na Grenlandię!... Przyznajcie się moi mili, ilu z Was pomagało pisać listy do Mikołaja swoim dzieciom ?... a więc właśnie... Wszyscy koledzy na około mówią więc, że Mikołaj przychodzi. Musi być to prawda!

Po 3cie – jedziecie do miasta, na zakupy, idziecie na spacer… a od początku listopada, kiedy tylko jest po Wszystkich Świętych, w każdym sklepie i na każdej wystawie, na każdym niemal rogu uśmiecha się do nas Mikołaj, leżą opakowane prezenty. W radio, telewizji, wszędzie Mikołaje. Nawet Coca-Cola ma swojego Mikołaja w telewizji. Jest wszędzie, musi więc to być prawda!

I po 4te – pamiętają zeszły rok. Kładli się spać w swoim pokoju, a kiedy się budzili… WHOOOOOAAAAA!!! Prezenty są wszędzie!!! Niektórzy zostawiają też Mikołajowi szklaneczkę mleka, albo czegoś mocniejszego (to zależy od upodobań Mikołaja i sam znam takiego jednego, który nie pogardzi dobrą whisky zamiast cienkiego mleka :) ) i ciasteczko. Mleko znika, ciasteczko zjedzone, prezenty leżą, musiał być tu Mikołaj! To szczera prawda!

Mamy więc 4 nogi od stołu…

Każdy Coach bada dokładnie te nogi i tym samym, kiedy okazuje się, że to wszystko mistyfikacja, że siostra którą rodzice kochali bardziej, fatum, które nad nami ciąży, łapiące się nas wciąż choroby, brak szczęścia do pieniędzy itd. są tylko i wyłącznie wytworem naszej wyobraźni… Jako Coach, jestem więc jak detektyw i zadajemy głębokie i szczegółowe pytania. A potem mamy O.

 

Tutaj pracujemy z Klientem i wyciągamy z niego coraz większą ilość pomysłów na realizację danego celu lub rozwiązanie jego problemu. Sprawdzamy wszystkie możliwe drogi wyjścia z danej sytuacji, pozbywając się uwarunkowań, które mogą być powiązane sztucznie z niektórymi rozwiązaniami. Robimy to po to, żeby w przygotować się do opracowania dalszego planu działania.

 

To plan działania klienta, nasz action plan. Sposób na osiągnięcie upragnionego celu z wykorzystaniem wypracowanych wcześniej opcji. Wszystko to, co teraz nasz klient zrobi, posiadając całą tą wiedzę na zewnątrz, w swoim polu widzenia.

 

Następnie pracujemy z nimi dalej, jak w opowieści o zaginionym koniu pilnujemy, żeby parli do celu i nie zbaczali z obranej przez siebie ścieżki. Jako ludzie mamy tendencje do wspaniałych planów, ale z ich realizacją jest już kiepsko. Jak to mówią, dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane…

Ilu z Was podejmowało w Nowym roku postanowienia na kolejny rok ? siadamy wtedy w fotelu czy na kanapie i podejmujemy decyzje – TAK! W tym roku na pewno schudnę! W zeszłym się nie powiodło, ale w tym roku, to już z całą pewnością się uda. Będę chodził na siłownię… codziennie! I będę wstawał wcześnie rano i biegał przed śniadaniem! A, i jeszcze nie zapomnijmy o basenie i dobrze zbilansowanych posiłkach. I zaczynamy, stajemy w blokach startowych, koncentrujemy się, ruszamy i…… po dwóch tygodniach zbaczamy z celu. Coś nas rozprasza, zapominamy, mamy inne rzeczy na głowie, jest nam samym ciężko itp…

Coach pracuje z taką osobą i jest z nią ramię w ramię czuwając, żeby obrana droga doprowadziła klienta do celu.

 

Jakie jeszcze mamy modele coachingowe ? Jest ich wiele, z mojej wiedzy wynika, że rozpoznawalnych na świecie jest ok. 18. Niektóre z nich są bardziej ogólne, jak TGROW, a niektóre specyficzne i dotyczą wyłącznie pracy w biznesie, nad zrzucaniem wagi, finansami, uczuciami itp. Mamy więc np. IDEAL, CIRCLE, CONTEXT, ACHIEVE, DECODER, OSKAR, 5QF itd. Itp. Wiele z nich zostało opracowanych przez Noble Manhattan I nasza konkurencja z nich czasem korzysta. Ale to dobrze, bo przynajmniej mamy pewność, że mają dobrej jakości materiały :)

Wyobraźcie sobie, że jesteście najlepszym cieślą w Polsce. Jesteście fachowcami, którzy są w stanie wykonać każdą możliwą pracę, jaką wam zlecą, byle wiązała się z drewnem. A teraz wyobraźcie sobie, że skradli wam wszystkie narzędzia. Bez tych narzędzi nie zrobicie nic. Macie koncept jak wykonać daną pracę w głowie, ale nie macie tego jak zrobić. Gdyby jednak wasze narzędzia się odnalazły, w zależności od tego jaką pracę musicie wykonać, bierzecie narzędzia numer 23, 46 i 231, pakujecie do torby i idziecie wykonać swoją pracę, tworząc arcydzieło.

Modele coachingowe to są narzędzia coacha. Jedyna różnica jest taka, że jedynym, kto może nam je ukraść, jest jeden bardzo nielubiany Niemiec o nazwisku Alzheimer. Narzędzia nasze są bowiem w naszych głowach i kiedy przychodzi do nas klient i zwraca się do nas z określonym tematem, możemy wybrać wśród tych narzędzi i je zastosować dla jak najlepszego efektu.

 Oceń wpis  oddane głosy: 10 / 4

Jak coachowie docierają do naszych prawdziwych, ukrytych wewnątrz wartości i jak to robią?

Używają narzędzi nazywanych modelami coachingowymi. Pozwólcie, że dam Wam przykład takiego modelu, który w Noble Manhattan nazywamy T.G.R.O.W. Model też czasami określany jest jako I.G.R.O.W., albo po prostu G.R.O.W. Jest to najpopularniejszy model coachingowy na świecie i można go stosować ogólnie, czyli w każdej sytuacji i do każdego problemu bądź celu. Litery w słowie (I.)T.G.R.O.W. mają swoje znaczenia i tak:

 

I – issue, czyli problem lub T – topic, czyli temat

G – goal, czyli cel

R – reality, czyli rzeczywistość

O – options, czyli opcje

W – way forward, czyli krok naprzód (plan działania)

 

(I) lub T - problem lub temat

Dotyczy tego czego będzie dotyczyła sesja coachingowa: zdrowia, pieniędzy, rodziny, kariery, finansów, emerytury, podróży, dzieci, seksu, rozwoju firmy itd. Niezależnie od tego czy mówimy o problemie, czy o celu do osiągnięcia, zawsze zaczynamy od jego określenia w taki sposób, aby był SMARTny, czyli szczegółowy, mierzalny, osiągalny, istotny i terminowy. Od jakiegoś czasu funkcjonuje nawet rozbudowana forma tej zasady, czyli SMART+ ER, gdzie dodano jeszcze E – ekscytujący i R (recorded) – zapisany. Kiedy więc przychodzi do nas Klient i zapytany o czym chciałby porozmawiać podczas sesji otrzymujemy odpowiedź – „chciałbym być bardziej szczęśliwy”, to jest to nasz temat, ale trzeba go przekonstruować razem z Klientem w formułę SMART lub SMARTER.

Przykładowe pytania:

Pozwólcie, że zapytam. Jak wielu z Was było kiedykolwiek w życiu na wakacjach ? Choćby na niewielkim i krótkim urlopie, chociaż jeden dzień ? Śmiem zaryzykować, że wszyscy… Popatrzmy więc jak to się odbywa w moim przypadku, kiedy mm jechać na wakacje. Na samym początku wpada mi więc do głowy ten genialny pomysł, żeby pojechać na wczasy. Idę wic z tą sprawą do swojej kochanej żony i pytam – Kochanie, może pojechalibyśmy gdzieś na wakacje ? co Ty na to ? Za oknem jak zwykle pada i zimno, dawno nie byliśmy nigdzie, pracujemy ciężko… należy nam się też coś od życia, prawda ? I zaczynamy prowadzić tą dyskusję. Zastanawiamy się nad tym czy zostajemy w kraju, czy może jedziemy za granicę. Samochodem, czy samolotem ? W góry, czy nad morze ? Prawda ? Dalej, myślimy jak to sfinansować, czy z bieżących środków, czy może kartą kredytową, a może pożyczka lub jakaś lokata do rozwiązania, zastanawiamy się nad terminem, który pasowałby nam wszystkim. Dzieci mamy w wieku przed szkolnym, wic nie ma problemu z dostosowaniem się do Nich czasowo. I zaczynamy snuć i konkretyzować ten nasz wyjazd, a gdzieś tam we środku zaczyna nam się robić ciepło. Od tej chwili, kiedy tylko przechodzę koło jakiegoś biura podróży, to wchodzę, łapię ile się da katalogów i znoszę ich na kilogramy do domu i jak już uzbiera się wystarczający stos na stole, to robimy z zona dzbanek kawy i siadamy przy stole i przeglądamy te katalogi .Popatrz jaki super hotel! Ma pięć basenów i jeden ze sztuczną falą! O, a tutaj na plażę się zjeżdża windą! I tak sobie przeglądamy i zaznaczamy to, co nam się podoba i na co nas stać. Czy macie tak samo ? bo potem siadamy do komputera i szukamy tych hoteli na Google, starając się znaleźć jakieś opinie na ich temat i czytamy zawężając wybór, a w brzuchu to uczucie ciepła i błogości jest coraz wyraźniejsze. A kiedy już wybierzemy, to załatwiamy urlopy, kupujemy olejki do opalania itd. i zamawiamy! Nareszcie! I teraz to już jest nam całkiem błogo i dobrze. Zwykle jest tak, że do wyjazdu zostaje 2 czy 3 miesiące i jestem skłonny założyć się znowu, że każdego dnia, który upłynie pomiędzy zamówieniem wczasów a wyjazdem, każdego dnia będziecie myśleli o wczasach chociaż przez jedną sekundę! Czy mam rację ? Będą takie momenty w których będzie nam źle, albo nas ktoś niemiłosiernie zdenerwuje w pracy… ale to nic…. :) bo niedługo jedziemy na wczasy i jakoś to przecież wytrzymamy :) Czy ktoś z Was miał kiedyś takie odczucia ? Na pewno! Mówię Wam to nie bez powodu przy literce G (cel), bo okazuje się, że na świecie więcej ludzi poświęca zdecydowanie dłuższy czas na zaplanowanie 1 tygodnia wakacji, niż na zaplanowanie 1 roku swojego życia!!! Jak wielu ludzi myślicie siadło w grudniu lub styczniu, zrobiło dzbanek kawy, wzięło żonę, męża, kochaną osobę pod rękę i powiedziało – chodź kochanie. Siądziemy na 3 godzinki i zaplanujemy szczegółowo nasz następny rok… Możecie zgadywać, ale to mikra liczba. Mniej niż 10% z 1 %! Tylko 10 osób na tysiąc! Mówimy tutaj o jednym roku życia… A jak myślicie, ile osób zaplanowało swoje całe życie ? Większość w ogóle… większość żyje przez cały czas dokładnie takim samym rytmem i będzie tak żyła, dopóki nie wydarzy się coś, co wybije ich z tej stagnacji… Większość ludzi nie żyje pełnia posiadanego w sobie potencjału. My coachowie pomagamy ludziom wyznaczyć głęboki, znaczący, ekscytujący, podniecający ich cel w życiu i do niego dotrzeć. Cel, który ich pociąga i nakręca do działania. Potem dochodzimy do kolejnej litery – R.

 

Za tydzień podzielę się z Wami interpretacją R, O i W :)

 Oceń wpis  oddane głosy: 7 / 1

 Oceń wpis  oddane głosy: 7 / 0